Delfland - Veenkaden en droogte

Veendijken zijn gevoelig voor uitdroging. Veen heeft de eigenschap bij droogte sterk te krimpen en gewicht te verliezen waardoor er scheuren of verzakkingen in de kades kunnen ontstaan. Dit heeft invloed op de stabiliteit van de kade. Bij lange periode van droogte is het soms nodig veendijken extra vaak te controleren.

Als Delfland tijdens inspecties scheuren in veendijken ontdekt, worden deze gerepareerd. Dit is vaak maatwerk.
Als de deklaag van de kade bestaat uit veen, worden de scheuren open gemaakt en gevuld met teelaarde. Na het vullen van de scheur wordt ze besproeid met water, zodat de aarde naar beneden kan zakken in de scheuren. Nadat dit is gebeurd, wordt de plek afgedekt met klei.

Veel veenkaden zijn in de loop der jaren aangevuld met kleigrond. Als er in dit kleipakket scheuren zitten wordt geen teelaarde aangebracht maar een lichtere grondsoort. Een soort zanderige klei. Na het aanbrengen wordt deze besproeit met een gieter of waterpomp. Dit zorgt voor een betere hechting van de nieuwe klei in de ingedroogde kleischeur.

De wijze waarop een kade wordt gerepareerd is afhankelijk van de bodemopbouw van de kade, de bereikbaarheid van de locatie, de conditie van de kade en de beschikbaarheid van materieel ter plaatse. Zo wordt in sommige gevallen grond per schip aangevoerd en wordt het materiaal met een rupskraantje in de scheuren verwerkt en vervolgens bevochtigd met een waterpomp. Op moeilijk bereikbare locaties zoals bijvoorbeeld een achtertuin van een woning zal veelal voor een handmatige oplossing, kruiwagen en gieters, worden gekozen.