Delfland - Weblog Dijkgraaf

Vorige week werd de eerste fase van het waterakkoord Haaglanden afgesloten. Op een inspirerende wijze werd teruggekeken en werden de resultaten besproken. De dag eindigde met het ondertekenen van de volgende fase, waarbij Delfland met de gemeenten de watertafel verder gaat uitbreiden qua onderwerpen en deelnemers. De volgende dag bezocht ik de Kennisdag ICT van Het Waterschapshuis en Rijkswaterstaat. Goede inleidingen onder meer van de rijksdirecteur ICT Maarten Havenaar.

Maandagavond door de mist naar Maassluis om met de boeren te praten over de voorstellen van D&H met betrekking tot de belastingtarieven. In groepen zijn de vragen en problemen op gehaald en besproken. Donderdag moet ons algemeen bestuur de koers bepalen.

Waterschappen zorgen met betrokken en deskundige mensen lokaal en regionaal voor veilige dijken en voldoende schoon water. Met deze motie zet D66 dit op het spel.

Nog geen jaar geleden zijn de onzincijfers over de besparingen die gehaald zouden kunnen worden met het opheffen van de waterschappen bij het oud papier gedumpt. Helaas is het oud papier in de recycling gekomen en kwam het terecht in een motie van D’66 over het voortbestaan van de waterschappen. Het zou de indieners gesierd hebben als zij hun huiswerk goed hadden gedaan. Helaas is het dossier versterking Randstad met als doel te komen tot samenbundeling van de provincies in de Noordvleugel van de Randstad door een motie van de Kamer afgeschoten. Het ware beter om een echt probleem aan te pakken dan weer uit de losse pols een motie in te dienen. Het staat natuurlijk in verkiezingsprogramma’s maar het debat over een doelmatige inrichting van het binnenlands bestuur vraagt meer diepgang.

Het water krijgt wereldwijd veel belangstelling. In Amsterdam vindt op dit moment het Internationale Watercongres plaats en morgen komt de premier naar het Deltacongres.

Water dreigt een schaars product te worden zeker tegen de achtergrond van de stijgende wereldbevolking. Het is dus zaak creatief en innovatief hierover na te denken en oplossingen uit te werken. Gisteren zei staatssecretaris Atsma, bij de bijeenkomst met stakeholders op het departement van I&M, dat het belang van voldoende zoetwater dit jaar weer manifest geworden was met de langdurige droogteperiode in ons land. Ons college sprak vrijdag met elkaar over de gebruiksmogelijkheden van effluent (=gezuiverd rioolwater) voor Delfland in de brede zin. Water is een hot issue.

Een andere kwestie is de economisch-financiële problematiek van Europa. Met verbazing keek ik gisteren naar woordvoerders van anti-Europapartijen die met nauwelijks te onderdrukken vreugde het bericht dat Griekenland een referendum gaat uitschrijven begroeten, waardoor de economische voortspoed van heel Europa onder druk komt te staan. Hoe leggen partijen straks uit dat als Italië ten gevolge van de Griekse instorting onderuit gaat, wij in Nederland ook in een harde neerwaartse spiraal komen. Het is niet de discussie markten versus mensen zoals demonstranten in Nice ons willen doen geloven. Het gaat om het overeind houden van Europa en de euro om onze welvaart voor de komende jaren ook veilig te stellen of algemene instorting zoals Europa dat al eerder in de vorige eeuw heeft meegemaakt.
Twee kwesties die onze toekomst gaan bepalen.

Veel Nederlanders, zo blijkt uit allerlei enquêtes, willen dat er geen geld gestoken wordt in Griekenland en/of Europa. Diezelfde Nederlanders (?) willen ook niet onder ogen zien dat onze schuld zo groot is dat wij de tering naar de nering moeten zetten. Vrijwel elke dag lees ik een verhaal dat de aangekondigde bezuiniging in hun sector niet moet doorgaan. Waar dan wel is onduidelijk. De Europese schuldencrises heeft er wel voor gezorgd dat onze rente bijzonder laag is wat weer een voordeel is.

Overal tegen zijn is geen oplossing. In de jaren van de kabinetten Lubbers kenden wij de Bestek-maatregelen en die hebben uiteindelijk ons land er weer bovenop gekregen. Vervolgens heeft Nederland dankzij  Europa en de euro de wind in de zeilen gekregen. De keerzijde is dat de politiek en de burgers te veel zijn gaan uitgeven zonder het huishoudboekje in de gaten te houden. Wij gaan door een periode met slecht weer en bij een instorting van de euro is er helemaal geen sprake meer van inflatiecompensatie van de lonen.

Loonsverlaging en verlies van werkgelegenheid ligt dan massaal op de loer. Het is nu beter de bezuinigingen door te zetten en ons voor te bereiden op een nog groter pakket want blijven wachten tot de storm overwaait is geen optie. Wij hebben het nog goed in ons land maar een pas op de plaats met de kostenontwikkeling is gewenst. Het dagelijks oplopen van de staatsschuld met tientallen miljoenen kan daarnaast ook niet doorgaan.